Γιου καν σταρτ τουντέι..Ιτς α νιου ντέι,ιτς α νιου ντέι

Αγαπητές φίλες και φίλες,που έλεγε και ο Γκι στο Μαντ πριν τον απολύσουν,γεια σας.Αφορμή του νέου αυτού ποστ,είναι το ότι φορτώθηκα άλλον έναν χρόνο στο σαμάρι μου,και βλέπω τα 100 να πλησιάζουν πιο γρήγορα απ'ότι περίμενα..Χθες λοιπόν,16/6 είχα τα γενέθλιά μου."Και ποιος χέστηκε;"θα μας πεις τώρα,και πολύ σωστά θα απορήσεις.Εγώ χέστηκα ρε!Δικά μου ήταν τα γενέθλια ντε..
Λίγοι πάντως με θυμήθηκαν φέτος.Πολύ πιο λίγοι από πέρσυ.Αλλά δεν πειράζει.Αυτοί που με ενδιέφεραν,το θυμήθηκαν(εντάξει,έστω με μία μικρή βοήθεια του κοινού).Δεν έχω παράπονο.Το θέμα είναι ότι θα προσπαθήσω να θέσω τα γενέθλιά μου ως αφετηρία για νέα πράγματα.Να στρώσω τον κώλο μου να διαβάσω δηλαδής,μπας και μπω και γω το δύσμοιρο σε καμιά σχολή της προκοπής,και όχι σε ΤΕΙ πρώτου βοηθού χειριστή καφετιέρας,ή ανωτάτης ζαμπονοκοπτικής.
Σήμερα μάλιστα αρχίζω μαθήματα!Ναιιιιι,βέβαια.Θα ακούσω λέει,για κάτι μιγαδικούς.Καλά θα τα πάμε πιστεύω.Θα με πιάσει εκεί ο καθηγητής,θα με δέσει με τις αγαπημένες μου αλυσίδες,και δεν θα με αφήσει να φύγω μέχρι να τα πω όλα νερό.Καλά εντάξει,υπερβάλλω λίγο.Μέχρι να τα πω όλα ποταμάκι.
Βαριέμαι παρ'όλα αυτά.Βαριέμαι πολύ..Θα αντέξω εγώ να διαβάζω το καλοκαίρι;;;;"Πρέπει,πρέπει,για να εξασφαλίσεις το μέλλον σου"..Ποιο μέλλον μωρέ,στην Ελλάδα είμαστε.Εδώ απόφοιτος νηπιαγωγείου μπορεί να σου φάει την θέση προγραμματιστή στο δημόσιο,εσένα,που έχεις τελειώσει Πολυτεχνείο.Φοβερά πράματα..Δε βαριέσαι..Άντε,χρόνια μου πολλά.Α,και όσοι δεν με θυμηθήκαν,δεν πειράζει.Δεν θα τους θυμηθώ ούτε εγώ.Μωρεεεεεεεεεέ...